29/5/09

IES TOMIÑO- LYCÉE FÉNELON: 6º INTERCAMBIO ESCOLAR e Xº ANIVERSARIO DE ENCONTROS

Por Anxos García Monasterio, profesora de francés responsable da actividade


Realizamos este curso o 6º intercambio escolar co mesmo centro francés, o Lycée Fénelon pero ademais celebramos algo moi especial: os nosos dez anos de encontros e de amizade. E por suposto, isto merecía unha festa por todo o alto. E así foi en Tomiño e en Clermont-Ferrand (Auvergne).

Acollimos ó grupo francés do 10 ó 18 de marzo e fixemos moitas actividades xuntos: as específicas para traballar as linguas que estudamos pero tamén un xogo de pistas na biblioteca, outro para descubrir xuntos os misterios de Santiago de Compostela, actividades deportivas e como colofón o gran concerto no que participou todo o centro. Os “franceses” –coma dicimos nós,- din que o pasaron moi ben e destacaron a nosa amabilidade, simpatía e xenerosidade, ademais de insistir no ben e moito que se come en Galicia! – para nós non é novidade, claro!-

A nosa viaxe tamén foi moi ben. Saímos un mes máis tarde, o 19 de abril e voltamos o 30. En Auvernia, pasamos moito frío aínda que tamén luciu o sol e visitamos moitos sitios nas viaxes de ida e volta, que para algo ten que servir “sufrir” tantas hoars de autocar. Vimos as pinturas rupestres de Lascaux II e as vilas de Sarlat-la-Canéda, Avignon et Carcassonne. Pero o máis entrañable foron os días pasados cos nosos amigos en Clermont, acolléronnos moi ben no concello e no centro, cantamos e tomamos o pastel do décimo aniversario e claro, tamén traballamos algo: fomos a algunhas clases e fixemos as actividades específicas do proxecto “Aprendendo xuntos”, tête à tête cos nosos correspondants. Tamén coñecimos moitos sitios en Auvergne (a súa capital, Clermont, a cadea de volcáns, o museo Michelin...) pero coma sempre, o que máis nos gustou foi ir cos nosos correspondants á vila do Puy-en-Velay ( O Santiago de Compostela auvernés!) e iso que hai que estar ben en forma para subir tantas costas e escaleiras como hai no Puy pero vale a pena!

Algúns sufriron algo coas comidas e con tanto queixo pero de volta, o balance é moi positivo , moitos recomendan vivir esta experiencia e moitos quixeran repetila, sobre todo porque se fan moitas amizades e se pasan moi bos momentos con todos os compañeiros! Pero para participar tamén convén falar un pouquiño de francés! Veña, animádevos!

As profesoras de francés agradecemos moito a todos ós que traballan no centro a súa colaboración e, moi especialmente, ó alumnado e profesorado que organizou todas as actividades lúdicas. Foron un éxito! E tamén ó Concello pola súa acollida e ás empresas de transprte (ATSA e Suárez) que coma sempre nos brindaron a súa axuda sen ninguna obxeción. E por suposto ós/as alumnos/as que participaron e ás súas familias, sen a súa confianza esta actividade non sería posible. Moitas grazas a todos/as.

20/5/09

Día das Letras Galegas

A semana pasada celebramos no centro a festa das Letras. Isabel Conde González, (2º bac. B) proponnos este contiño para que reflexionemos sobre a situación da nosa lingua.


- Hola, buenos días.
- Ola, bos días.
- Usted ha venido a poner una denuncia, ¿verdad?
- Si, veño denunciar ó meu irmán.
- ¿A su hermano? ¿Y que le ha hecho su hemano?
- Pois a verdade é que teño medo, penso que se propón acabar comigo.
- ¿Y que le hace pensar eso?
- Os feitos, señor, os feitos!
- ¿Qué hechos? Explíquese.
- Vostede debe saber que xa non é a primeira vez. El xa o intentou hai tempo, incluso estiven moitos anos detido, na cadea, sendo eu totalmente inocente, dixo que eu era perigoso, acusoume de querer traizoalo. E eu só quería vivir en paz, coma sempre, no meu fogar, coa miña xente…
- Pero ahora usted es libre, y su situación es legal, está protegido por ley, ¿no?
- Si, pero el quedou con moitas cousas que eran miñas, e non tiña dereito… e eu conformeime coa liberdade. Agora eu xa me estaba recuperando, pero el ten aliados moi fortes, a xente xa non confía en min…e iso que eu coñecín os seus ancestros, eles confiaban en min.
- Entonces dice usted que se siente amenazado, pero la ley lo ampara, debería estar tranquilo.
- ¿De que me serve a lei cando a xente me rexeita? Vostede debería saber mellor ca ninguén que sen a confianza das persoas o meu traballo non vale nada, sería mellor non existir, como meu pai, que despois de darnos a vida a todos, morreu.
- No diga eso hombre, además se dice que goza usted de buena salud y de un magnífico porvenir.
- Contan o que lles convén pero eu dígolle que non, que as cousas deben cambiar ou estarei sentenciado…
- A ver, cuénteme concretamente que acciones está llevando a cabo su hermano en su contra.
- En primeiro lugar, acaparou os medios de comunicación, e agora a xuventude pensa que estou pasado de moda, como non saio na tele que eles vén…e agora ademais din que xa non me van deixar dar clase! Por que me afasta dos rapaces? Non ten dereito, eu levo vivindo aquí dende sempre, nacemos da misma maneira, somos iguais, por que non me deixa en paz? Eu non quero separarme del, só que se cumpran os meus dereitos, nada máis e nada menos que vivir en paz no meu fogar: Galicia.
- La verdad es que tiene razón, pero no sé que decirle, sabe que yo no tengo autoridad, solo le digo que no se rinda que busque apoyos y que luche por o que es suyo. Pero no mencione esto a mis superiores porque puedo tener problemas.
- Ve? Aí o ten, vostede debería estar falando galego pero non é así, isto non é Galicia? Vostede non está traballando na administración de Galicia? Por qué non me fala galego? Quere matarme, igual que o meu irmán?
- No, yo… ten razón, pero o novo Goberno da Xunta non me esixe que fale galego.
- Non sei onde vou ir parar… suponse que a Xunta debería velar pola miña seguridade, pero non é así.
- Se quere conseguir algo vai ter que loitar pola súa conta. Ten que chamar a atención dos máis novos e poñelos da súa parte.
- Si, pero quero poñer esta denuncia, a lei está moi clariña, e se non me fan caso seguirei denunciando ata que me escoiten. Eu e o Castelán nacemos ó mesmo tempo, do mesmo xeito, pero eu nacín aquí e lévolle moitos séculos de vantaxe na miña Terra, por iso el non pode vir aquí e desprestixiarme deste xeito, non o podo permitir. GALEGOS: unídevos a min e loitemos polo que nos pertence!

NOTAS TOMADAS DA DECLARACIÓN PERANTE O XUÍZ DO GALEGO, QUE ACUSA Ó CASTELAN DE ROUBO E INTENTO DE LINGÜICIDIO.