O PAPASOL DO MIÑO

O pasado luns pola tarde celebramos no instituto unha mestura de Magosto e Samaín nunha festa á que xa nos afixemos nos últimos anos. Moitos alumnos e profesores comemos no centro os saborosos bocadillos e as castañas que prepararon os alumnos de Forestais e as pizas e sobremesas cuxa esmerada elaboración debemos aos alumnos de 4º ESO que este ano irán de viaxe de fin de etapa. Os que quixeron participaron en deportes tradicionais, animáronse co sempre exitoso karaoke ou se presentaron a algún concurso (cabazas, fotografía...). Todo isto, aderezado coa colorida ambientación que correu a cargo do alumnado e profesores de Plástica.  E, como o de atoparnos os vivos e os mortos nalgún punto do camiño gústanos tanto, xa temos unha escusa perfecta para ler un libro de terror ou fantasmagórico. Todos estes podedes vir buscalos á biblioteca. Relatos breves, contos, lendas... El fantasma de Canterville y otros cuentos , de Óscar Wilde (andel 156, en español). Os Relatos de ...

Agora que regresamos despois dos meses de verán, nos que tivemos tempo de ler á nosa vontade, os profesores e profesoras do centro coméntannos as súas lecturas vacacionais. Hoxe Carlos Villanueva, profesor de Bioloxía , fálanos da serie LOS HIJOS DE LA TIERRA, de JEAN M. AUEL :        Moitos fomos os que sucumbimos nos anos oitenta ao atractivo da historia da nena Cromagnon criada por Neanderthais. Tratábase dunha novela sen gran valor literario, pero moi dinámica, escrita con corrección e, sobre todo, que trataba un tema de gran atractivo para calquera estudante de Bioloxía, a saber, a posible convivencia entre as dúas variedades de homes que ocuparon Europa e Asia Menor durante os últimos períodos glaciais. A autora facía gala dun exhaustivo labor de documentación, e na obra non faltaban referencias aos achádegos arqueolóxicos e estudos sobre a industria lítica máis importantes e avanzados do momento.        Trinta anos des...

Do 8 ao 21 de novembro Como cada mes de novembro, o mundo da ciencia e a innovación quere achegarse a ti co gallo da Semana da Ciencia , o maior evento de comunicación social da ciencia e a tecnoloxía. En realidade son quince días nos que os museos, universidades, centros de investigación, parques tecnolóxicos e mesmo empresas, organizan exposicións, cursos, visitas, obradoiros, mesas redondas, excursións ou conferencias, amosando ao público en xeral o seu traballo diario, tanto nos aspectos máis curiosos como nos máis descoñecidos. A nosa Biblioteca, consciente da necesidade de crear un entorno social máis proclive á ciencia e á innovación, súmase a esta celebración organizando unha exposición de libros de temática científica , co obxectivo de aprender sobre ciencia, afeccionarnos a ela e atopar respostas a moitos interrogantes que xorden na vida cotiá. Neste sentido Mariló Fernández Mira , profesora de Matemáticas, recomenda ao profesorado un dos libros que a Biblioteca che ofrece: L...

Chegou o verán, tempo de lecer e, como non, de ler. Propoñémosvos unha viaxe á India para estas vacacións. Un libro que vale a pena , por Alberto Fagín, profesor do Ciclo de Traballos Forestais A protagonista é unha moza andaluza, a principios do século XX, que vive en Madrid e traballa como bailaria nun local de recoñecido prestixio. O local recibe un día a visita dun Rajá hindú que queda prendado da súa beleza. Entón empeza unha relación amorosa que termina coa sua unión e a moza convértese na nova princesa de Kapurtala, unha rexión moi pobre da India. Ó longo da novela cóntase a historia desa muller que narra as súas vivencias nun lugar tan diferente do que ela coñecía, a convivencia multicultural nese enorme país de tanta diversidade relixiosa, como funcionaba a ocupación británica e como había conflitos entre ámbalas dúas partes, describe a problemática (que aínda existe actualmente) no norte do país, e sobre todo o libro é magnífico pola extraordinaria descrición que fai dos cost...

Os libros que lemos cando nenos acompáñannos para sempre. Realmente, non seriamos nós mesmos sen eles. Algúns, co paso do tempo, convértense en clásicos, como este de Selma Lagerlöf, Premio Nobel de Literatura en 1909. A infancia é a nosa patria , por Eduardo Fresco, profesor de Filosofía Se é certo que a infancia é a nosa patria, o meu país nativo tal vez fora Suecia. Cando era aínda máis pequeno que agora, sempre, sempre que estaba enfermo (e librábame de ir ao colexio) lía o mesmo libro: “El maravilloso viaje de Nils Holgersson a través de Suecia”, de Selma Lagerlöf. Conta cómo un rapaz é convertido nun duende e emprende, subido a un ganso doméstico adoptado por unha bandada de gansos salvaxes, unha longa migración cara ao norde a través de toda Suecia. En realidade (iso entendino máis tarde) é un libro de xeografía para escolares escrito por encargo do goberno, grazas ao cal miles de rapaces suecos aprenderon, dende 1906, a mitoloxía, a historia e os costumes do país, a ubicación ...

Stephenie Meyer é unha autora norteamericana que actualmente fascina á mocidade do mundo enteiro coa súa obra Crepúsculo e as secuelas Luna Nueva e Eclipse . De momento podes conseguir estas obras na Biblioteca, mentres esperamos con impaciencia os dous volumes que aínda faltan por publicar, Breaking Dawn ( Rompendo o mencer ) e Midnight Sun ( Sol de Medianoite ). Unha de amor ................. por Nerea Vergara González, 1ºbac Isabella Swam non quere realmente vivir co seu pai en Forks, unha cidade onde sempre chove e nunca hai sol... Pero este só será o primeiro paso cara unha gran aventura, cara unha serie de descubrimentos que cambiarán a súa forma de ver o mundo, cara un grande amor. O éxito da serie de Stephenie Meyer (composta ata o de agora por Crepúsculo , Luna Nueva e Eclipse ) baséase na visión completamente diferente que ten dos vampiros e outros seres mitolóxicos que formaron parte sempre de multitude de lendas populares. Por primeira vez un autor achega ao vampiro a ...

Este foi o libro máis solicitado na nosa Biblioteca durante o primeiro trimestre, tanto polo alumnado como polo profesorado. Ler para ser outro , por Anxos García Monasterio (profesora de Francés) Admitiredes que non é doado facer a reseña dun libro cuxa historia non se debe contar, segundo nos prevén seu editor. E penso que está no certo. Cúmprese aquí aquilo de ler para ser outro. Para ser Bruno. Un neno de nove anos que medra afacéndose a unha realidade confusa sobre a que, inxenuamente, se fai moitas preguntas. E nós, lectores, facémonos nenos, coma el, canda el. E malia intuír, se cadra moi pronto, o que nos pode ocorrer, seguimos lendo, seguimos sendo Bruno, non podemos deixalo; presentimos, si, pero non satisfacemos a nosa curiosidade, queremos saber ata o final. Unha lectura moi recomendable que nos lembra que “ser” é manter os ollos abertos e a mente esperta, incluso cando non ousamos ser rebeldes.

A Biblioteca acaba de adquirir a última entrega das aventuras do famoso mago. Publicada o día 21, o 22 no recreo xa estaba á vosa disposición no andel de "novidades"... Estaba, porque evidentemente xa non está: todos os exemplares se emprestaron ese mesmo día. Harry Potter ou o pracer de discutir cos amigos ... por Puri Ameixide , profesora de Lingua e responsábel da Biblioteca Comecei a ler HP un pouco por obrigación: era o que lían os meus alumnos e alumnas, eu traballaba na Biblioteca Escolar, coidei que debía coñecelo, anque non me atraía en absoluto a temática. En xeral a literatura fantástica soe aburrirme e non encontro nela nada que non estea xa, e moito mellor contado, en O Señor dos Aneis . Como a serie ía xa bastante avanzada, lin os tres primeiros tomos dunha tacada e sufrín a espera do tomo seguinte cada ano, intercambiando teorías cos meus alumnos, vendo confirmadas as miñas sospeitas, gozando inmensamente con esa frase que lle fai crer a quen a pronuncia que t...

Inauguramos esta sección para falar dos libros que nos gustan, das lembranzas que nos traen e os bos momentos que nos fixeron e nos fan pasar. Envíanos as túas colaboracións. Eu non son de reler libros por Carlos Villanueva (profesor de Bioloxía) Eu non son de reler libros, pero este tíveno moitos anos sempre perto. Regaloumo un tío da Arxentina cando tiña 13 anos. Xa lera algún capítulo solto en libros de lectura do cole e non me gustara, pero como era un agasallo decidín lelo. O comezar, o libro cóntanos cómo a xente maior xulga o mundo desde o seu único punto de vista... e equivócase. Así, o autor rompe os nosos prexuízos e nos prepara para o resto da lectura. É entón cando aparece o principiño amosándonos a súa visión do mundo dos adultos, a súa amizade co raposo ou o seu amor incondicional pola roseira. Ao final da lectura, un querería seguir a falar con ese neno de risa engaiolante, collelo da man e acariñalo .